خلاصه
سونو نسخه۵ کیفیت صدا و تنوع ساختار قطعات را بالا برده، اما هنوز نمیتواند حس واقعی انسان و ناهماهنگیهای جذاب موسیقی زنده را شبیهسازی کند؛ نتیجهی نهایی همچنان صیقلی و بیرمق است.
مقدمه
آیا هوش مصنوعی میتواند ترانهای بسازد که اشک بیندازد؟ سونو با نسخهی جدیدش یک قدم جلو رفته ولی هنوز جای کار زیادی دارد.
چه چیزهایی بهتر شده؟
کیفیت صدای واضحتر
صدای سازها از هم جدا میشود و نوفه کمتر شده؛ مثلاً یک فلوت الکترونیکی با تأخیر استریو میتواند در دو گوش متفاوت پخش شود.
ساختار پیچیدهتر
- قطعات دیگر فقط ورس-کُرْس-ورس نیستند.
- پیشکُرْس، پسکُرْس و چند بریک متفاوت ظاهر میشود.
کجاها همچنان میلنگد؟
احساس انسانی ندارد
صدای خواننده همیشه تمیز، روی نت و با ریورب سنگین است؛ حتی اگر دستور «بدون افکت» بدهید، سونو توجه نمیکند.
ژانرهای خاص گمشدهاند
| درخواست | خروجی v۵ |
| ایندی راک کاستی ۹۰ | آرکتیک مانکیز |
| کراتراک ۷۰ | سینسپاپ ۸۰ |
چرا «بد» بودن سخت است؟
برای خلق جذابیت واقعی، گاهی باید صدا از نت خارج شود، نفس بگیرد، یا لرزش داشته باشد. سونو هنوز این «نقصهای دوستداشتنی» را یاد نگرفته.
نتیجهگیری
سونو نسخه۵ یک دستیار سریع برای آهنگسازی است، نه یک هنرمند. اگر دنبال صدای «رادیوپسند» سریع هستید، جواب میدهد؛ اگر دنبال لمس انسانی، هنوز باید انسانها را انتخاب کنید.