خلاصه مقاله
مایکروسافت تراشه را از داخل با مایع خنک میکند؛ روشی به نام میکروفلویدیکس که در آزمایشگاه تا ۶۵٪ دمای GPU را پایین آورد و نوید مرکز داده کممصرفتر و تراشههای قویتر را میدهد.
مشکل چیست؟
تراشههای جدید AI آنقدر داغ میشوند که فنها و صفحات مسیخی امروزی دیگر کافی نیستند؛ خنکسازی ناکارآمده، مصرف برق را بالا میبرد و محیط زیست را گرمتر میکند.
راهحل میکروفلویدیکس
مایکروسافت کانالهایی بهاندازه موی انسان را در پشت تراشه حک میکند و مایع خنککننده را مستقیماً داخل سیلیکون جریان میدهد تا گرما را سه برابر بهتر از روشهای فعلی خارج کند.
چطور کار میکند؟
- الگوی کانالها توسط AI طراحی میشود تا بیشترین جریان مایع در نقاط داغ انجام شود.
- طرح از رگبرگ برگها الهام گرفته شده تا توزیع مایع یکنواخت و بدون گرفتگی باشد.
- مایع نیازی به آنقدر سرد شدن ندارد و همین مصرف انرژی برق را کم میکند.
مزیتهای عملی
۱. فضای کمتر، هزینه کمتر
تراشهها را میتوان فشردهتر چید چون خطر داغکردن پایین آمده؛ بهاینترتیب از ساخت سالنهای جدید جلوگیری میشود.
۲. اورکلاک بیخطر
سرورها میتوانند مدتی روی فرکانس بالاتر کار کنند تا پیکهای Teamهای همساعت را بدون نیاز به سرور اضافه پاسخ دهند.
۳. دروازه تراشههای سهبعدی
تا حالا گرمای زیاد مانع چیپهای انباشتهای (۳D-IC) بود؛ میکروفلویدیکس میتواند مایع را در میان لایهها جاری و این قفل را بگشاید.
چالشها پیش رو
برای خروج از آزمایشگاه باید زمان دقیق حک کانالها در زنجیره تأمین، هزینه تولید انبوه و طول عمر کانالهای ریز مشخص شود؛ مایکروسافت هنوز زمانبندی برای تجاریسازی اعلام نکرده است.
جمعبندی
اگر میکروفلویدیکس در مقیاس واقعی موفق شود، نهتنها قبض برق مراکز داده پایین میآید، بلکه تراشههای قدرتمندتر و دوستدار محیطزیست در راه خواهند بود؛ بهشرطی که کاربران با افزایش کارایی، استفاده بیشتر و اثر Jevons دوباره مصرف را جهش ندهند.