خلاصهی یکخطی
نوشتن دستی یادداشتها و تحویلشان به NotebookLM، هم زمان استفاده از صفحهنمایش را نصف کرد و هم قدرت هوش مصنوعی را حفظ کرد.
چرا سراغ قلم و کاغذ رفتم؟
دانشجوی کامپیوترم و روزی حدود ۱۲ ساعت پای صفحه مینشینم. چشمدرد، سردرد و خوابآلودگی تمام وجودم را گرفته بود. تصمیم گرفتم بخشی از این زمان را با برگشتن به روش قدیمی یادداشتبرداری کم کنم.
نیمهدیجیتال؛ نیمهآنالوگ
دور کامل از تکنولوژی شدنی نبود، پس یادداشتهای کلاسی را با دفتر و خودکار نوشتم اما برای جمعبندی و مرور از هوش مصنوعی کمک گرفتم.
مرحله ۱. نوشتن تمیز
هر جلسه یادداشتها را با خط خوانا مینوشتم تا بعداً اسکن با کیفیتی داشته باشم.
مرحله ۲. اسکن و PDF
با دوربین گوشی از برگهها عکس میگرفتم و همه را در یک فایل PDF ترکیب میکردم.
مرحله ۳. آپلود در NotebookLM
فایل PDF را در NotebookLM بارگذاری میکردم. این ابزار فقط روی اسناد خودم کار میکند و اطلاعات شخصیام را رعایت میکند.
چه چیزهایی از NotebookLM درآوردم؟
- چت: هر سؤالی درباره درس داشتم، جواب دقیق از همان صفحاتم میگرفتم.
- فلشکارت: برای امتحان، مجموعه کارتهای مرور خودکار تولید میکردم.
- نقشهذهنی: مفاهیم پیچیده را بهصورت گرافیکی میدیدم تا ارتباطشان دستم بیاید.
- پادکست خودکار: در مسیر خانه یا پیادهروی، صدای خلاصهی درس را گوش میدم.
چه سودی کردم؟
زمان بهچشمنخوردن صفحه از ۶ ساعت به ۳۰ دقیقه رسید. چشمها کمتر خشک میشود، سر خلاصهنویسی بهروز است و استرس شب امتحان به نصف رسید.
نکتهی کلیدی
نیازی نیست کاملاً انالوگ یا کاملاً دیجیتال شوید؛ ترکیب قلم و کاغذ با یک ابزار هوش مصنوعی رمز آرامش و بازده امروز من است.